1 Mart 2012 Perşembe

GÖZYAŞI SAHİBİNİNDİR

Bir an nefes alamadığını zannedersin… Ölmüş olma ihtimalin ciddi ciddi düşündürmeye başlar… Boğazını yoklarsın, damarlarını… Nefes alıp almadığından emin değilsindir. Ve merak edersin acaba dışarıda bir yerlerde bir hayat devam etmekte midir? Birileri yaşamakta mıdır? Ayırt edemezsin kim ölü, kim sağ…
Çare…
Yoktur işte…
Cevaplarına ihtiyaç duyduğun akıl, ortalıklarda görünmemektedir. Bir başınasındır… Çöz çözebilirsen…
Her şey karışmıştır birbirine, ölüm ile yaşam, cennet ile cehennem, iyi ile kötü, günah ile sevap, ak ile kara, yalan ile gerçek, yanlış ve doğru… Çöz çözebilirsen…
Acının ve ıstırabın inandırıcı olamayacak kadar yakıcı gücü, bir ilham sağlamaktan öteye gidemez gibi gelir. Sadece yaratmak için, bu kadar acı çekmeye değer mi?
Bitti dersin.
Bir başka gün yeniden doğuyormuşsun gibi gelirken, tükenmeyen gel-gitler yormaya başlar… Çok yorar hem de…
Elinde zannederken uçup gitmiştir.
Senden yana zannederken sırtını dönmüştür.
Elini uzatıyor gibi olurken büyük bir hızla geri çekmiştir…
İnsan neyi çözebilir ki,
Bir başına?
Gözyaşları inceden inceye süzülürken, güzel yüzüne yakışmadığını düşünerek onları sahiplenmeye yanaşmazsın…
Oysa gözyaşı sahibinindir…
Kimse çekip alamaz acını, gözyaşını ve canını…
Ama sen bir şey için her an vazgeçebilirsin…
Her şeyden…
Uzakta derken hiç ummazken yine yanı başındadır.
Şaşırırsın, afallarsın.
Bu sefer sevinçle karışık buruk gözyaşları süzülür yanaklarından…
Ne yapacağını bilememek böyledir işte…
Çığlık atsan duyulamayacakmış gibi, sesini duyuramayacakmışsın gibi.
Her şeyi yaptığını zannederken, elinden bir şey gelmeyeceğini düşünürken, bitti derken bile içinde saklanmış küçük bir inci tanesi ayaklarını basabilmeni sağlamaktadır.
Dünyaya haykırıp da sessiz kalmaya razı gelmek üzereyken bir ışık yanacağına inanmak istersin bir yandan…
Durgunluk neşeye dönüşsün, aynalar tekrar sana gülsün, eller uzansın, kapılar açılsın diye içten içe yalvarırsın.
Artık takatin kalmamıştır çünkü…
Tam o sırada bir umut yeniden ve yeniden doğmaktadır aklında, hayalinde…
Başka türlü nasıl yaşanır?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme