15 Kasım 2018 Perşembe

YAĞMUR KOKUNCA


Yağmur yağınca gönül dost istiyor, muhabbet istiyor.
Aşk istiyor.
Battaniye bahane, çay bahane, sahlep bahane… Sarılıp sevilmek istiyor.

31 Ekim 2018 Çarşamba

TATLI


“Ben de öyle tatlı  bir hayat istiyorum.” dedi izlediği filmden gözlerini uzaklara doğru kaydırarak. Ve devam etti, sanki ayaklarının üzerine daha da sağlam basıp ölesiye inanarak,
“Benim de öyle tatlı bir hayatım var, olacak.”

25 Ekim 2018 Perşembe

ERKEK GİBİ


Çantasından arayıp tarayıp sonunda çıkarabildiği ruju gerilmiş dudaklarında acele ve acemilikle gezdirdikten sonra yarı gülümsemeyle, “rujumu da sürmezsem kendimi erkek gibi hissediyorum” demişti. Gerçekten de çoğu zaman kadınsal süs, detay ve inceliklerden uzak olduğunu fark etmiştim öyle söyleyince. Nereden gelip de hayatıma girmişti. Bana uzun uzun akıllar verişi, kendi kullanmadığı şeyleri bir çantaya veya torbaya sıkıştırıp insanın eline tutuşturmak gibi bir şeydi. Gülümsemesi erkeksiydi, ses tonu hem nazik hem de hoyratça net. Hareketleri, yüreğinin büyük yalnızlığını gizlemeye çabalayan bir dobralıktaydı. Erkeksi mizacına rağmen, her kadın gibi bolca konuşurdu. Kaç kişi dinlerdi onu bilmem…

30 Eylül 2018 Pazar

BİRAZCIK APTAL OLMAK


Sonbaharın kıymetini bilmek için yazın illa kavrulup cayır cayır yanmak mı lazım? Hoş geldin demek için ayrılmak, durulmak için önce kudurmak,  tatlanmak için önce acımak mı lazım?
İyi düşün iyi düşün diyorlar ama…
Gel de bunu içimdeki kurtlara anlat…

27 Ağustos 2018 Pazartesi

CEVİZ


İnce ince kıydım cevizleri. O gece kafaya koymuşum bir kere. Mutfak robotu yok diye vazgeçmedim. Önce mutfak örtüsünün içine koyup katladım. Üzerinden boydan boya geçerek kavanozla ezdim. Bunu anneanne göstermişti bir keresinde. Gördüğünü kolay unutmuyor insan. Keşke hep iyi şeyler görsek işte bu yüzden.

18 Temmuz 2018 Çarşamba

BETONİSTANBUL

Değerli bir ağabeyimiz anlatmıştı. Yıllar önce bir arkadaşıyla beraber Ankara’dan trenle İstanbul’a geliyorlarmış. Tren İstanbul semtlerinden ilerleyerek Haydarpaşa’ya doğru giderken etrafa bakıp hayretler içinde kalmışlar. Bir bakmışlar her yer yemyeşil…

12 Temmuz 2018 Perşembe

ADAM KİİİM, SEN KİM?

Bizi üzenler, zorlayanlar en büyük öğretmenlerimizmiş. Valla ben kişisel gelişim kitaplarının yalancısıyım. Yalnız, öldürmeyen acının kuvvetlendirdiğine inanıyorum çok uzun zamandır. Buna kalıbımı basarım. Sürekli büyütmek, gece gündüz demeden öğretmek, ders çıkarmayı dayatmak gibi emelleri olan şu hayatı anlamadım gitti… Burada bir şeylere hazırlanıyoruz da, esas hayat başka yerde ve başka bir zamanda mı başlayacak?